หอบความน่ารัก หอบความน่าเอ็นดู มาฝากในอ้อมใจพี่ๆ ครั้งแรก สำหรับคุณพ่อป้ายแดง "เต๊ะ ศตวรรษ" ที่อุ้มลูกสาววัย 7 เดือน "น้องยาดาห์" มาเปิดตัวผ่านสื่อ พร้อมกับเผยเรื่องราวชีวิตคุณพ่อวัย 42 ปี อึ้งอย่างหนึ่งที่พระเอกดังเล่าว่า จากคนเคยนับถอยหลังวันตาย อยากอยู่ให้นานที่สุดเพื่อลูก ผ่านทางรายการดัง
เป็นการออกสื่อครั้งแรกของลูกสาว? : ใช่ครับ
ปกติลูกต้องมีคุณแม่มาด้วย แต่นี่ฉายเดี่ยว : ปกติช่วยกันอยู่แล้วครับ แต่ช่วงนี้ "แจ็คกี้" ต้องเทรนเพื่อกลับไปบิน เขาเป็นแอร์ฯ ครับ เราเลี้ยงกันเอง ดูกันเอง เราไม่มีพี่เลี้ยงครับ
ช่วงน้องเกิด คุณพ่อเห่อมาก เข้าไปในห้องคลอดเลย?
ใช่ครับ เป็นประสบการณ์ที่เราก็เคยเห็นคนอื่นบอกว่าเข้าไปดูลูกตั้งแต่ห้องคลอดนะ พอเป็นตัวเองมันตื่นเต้นจริงๆ คนบอกเหมือนจะเป็นลม ก็เป็นแบบนั้นจริงๆ มันเป็นอารมณ์หวิวๆ งงๆ แต่พอได้ยินเสียงลูกร้อง น้ำตามันมาเองเลย มันไหลออกมาเองเลย ก็เป็นโมเมนต์ที่ดีมากที่ได้เห็นหน้าน้องยาดาห์ คำแรกที่ผมพูดคือขอบคุณพระเจ้า
เชื่อว่าคุณพ่อคุณแม่ทุกคนหนึ่งคืออยากเห็นลูกสุขภาพแข็งแรง เมื่อเขาสุขภาพแข็งแรง เสียงร้องดังมาก ผมก็ขอบคุณพระเจ้าที่เขาแข็งแรง แต่หลังจากนั้นมีเหตุการณ์อย่างนึง ปกติเขาจะให้คุณแม่พักสักพักนึงแล้วพาลูกขึ้นมา แต่คุณหมอยังไม่พาลูกขึ้นมา แล้วโทรมาบอกว่าคุณเต๊ะขอคุยด้วย
ผมก็แบบ..เริ่มต้นการหายใจของ "ยาดาห์" การเอาออกซิเจนเข้าไปไม่ได้ 100 เปอร์เซ็นต์ ก็เลยต้องอบ และให้อากาศเพิ่ม อยู่ในตู้ 3 ชม. แต่นึกภาพ หมอบอกว่าคุณพ่อครับ คุณหมอขอคุยด้วยได้มั้ย ประโยคนี้มันแบบเกิดอะไรขึ้นกับลูก ไม่นะ พระเจ้า ผมบอกพระเจ้าว่าผมเริ่มการดีแล้ว ต้องสำเร็จสิ ผมเข้าไปคุยกับคุณหมอ ถ้าบอกว่า 1 2 3 4 คงใจสลายมาก แต่คุณหมอบอกว่าขอลองเพิ่มออกซิเจนให้หน่อยนะ หลังจากนั้น 3 ชม.ก็เรียบร้อยดีครับ
ต้องเปลี่ยนตัวเองเยอะมาก อายุ 42 มีน้อง การใช้ชีวิต จากผู้ชายแมนๆ ตอนนี้อยู่ในห้องจิ๊จ๊ะๆ กับลูก?
โดยทั่วไปทุกคนต้องเปลี่ยนอยู่แล้ว อย่างน้อยแผนการในชีวิต การวางแผนก็เปลี่ยนไป แต่ก่อนเวลาวางแผน คนแต่งงานก็จะมองแค่เราและภรรยา แต่พอมีน้องทุกอย่างต้องเปลี่ยนเกือบทั้งหมด โดยเฉพาะแผนระยะยาว สมัยก่อนอยากทำอะไรมันก็ค่อนข้างไม่ได้คิดอะไรขนาดนี้ แต่ตอนนี้วางแผนระยะไกลมาก ทั้งเรื่องการงาน เรื่องโรงเรียน ที่เราไปดูๆ แล้ว เรื่องความสัมพันธ์ของเรากับภรรยาก็ต้องวางแผนเหมือนกัน อย่างที่บอกว่าต่างคนต่างดูลูก เอาตรงๆ มันขโมยเวลาไปเยอะพอสมควรเหมือนกัน ต้องกลับมาลำดับเวลากันใหม่หมดเลย
ก่อนหน้านี้คิดมากอยู่แล้ว หรือเพราะมีลูก?
ก่อนรู้จักพระเจ้าผมเป็นคนคิดมาก ผมถึงขนาดเป็นคนป่วย มีภาวะซึมเศร้า ผมป่วย 5 ปี ต้องใช้เวลาในการรักษา จะมีชุดความคิดบางอย่างที่ด้อยค่าตัวเอง หรือวิตกกังวลอะไรบางอย่างมากเกินไป แล้วชุดความคิดนี้ก็หายไปนานมากแล้วนะ แต่พอเรามีน้อง เรารักใครสักคน รักอะไรมากๆ ความเป็นห่วงเป็นใยก็สร้างความกังวลให้เราได้เช่นกัน ความกังวลนี่แหละก็เลยมาสร้างชุดความคิดใหม่ว่าทำไมเราถึงทำไม่ดีขนาดนี้ ทำไมอันนี้ทำไม่ได้เท่าคนอื่น มีการเปรียบเทียบ วนเวียนอยู่หลายสัปดาห์
แต่ก็ขอบคุณพระเจ้าที่พี่น้องในคริสตจักรได้ทักเข้ามาคุยส่วนตัว ผู้นำคริสตจักรก็ให้คำแนะนำหลายอย่าง ซึ่งไม่มีพ่อแม่คนไหนที่ดีที่สุด ผมเรียนรู้อย่างนึงว่าการเปรียบเทียบไม่ใช่คำตอบ บางทีเราชอบดูสื่อ ลูกคนนั้นคนนี้เป็นยังไง บางทีก็กระทบความคิดเหมือนกัน จนต้องเลี่ยงดูว่าลูกคนนั้นคนนี้เขาเลี้ยงยังไงนะ มันกลายเป็นแรงกดดัน ผมเชื่อว่าพ่อแม่หลายคนเป็นนะ เอาแค่ชุดนักเรียน โหย เขาเรียนโรงเรียนนี้เหรอ แล้วลูกฉัน ผมคิดเยอะจริงๆ สุดท้ายคำตอบที่ได้คือพอผมใช้เวลากับพระเจ้ามากขึ้น สิ่งที่แตะใจผมคือจริงๆ ยาดาห์ไม่ใช่ของผม แต่เป็นของพระเจ้าที่พระเจ้าสร้างขึ้นมาเพื่อให้ผมมีส่วนในการดูแลและอารักขาเขา คนดูแลและเตรียมแผนการเขาจริงๆ ในอนาคตคือพระเจ้าเท่านั้น เราแค่ทำหน้าที่ของเราให้เต็มที่ ที่เหลือพระองค์จะเป็นผู้จัดเตรียม ผมรู้สึกปลดล็อกเลย
จริงเหรอที่เคยบอกว่าเคยนับถอยหลังวันตายของตัวเอง?
ใช่ เคยคิดว่าการอยู่บนโลกเป็นเรื่องที่ยากมาก สมัยก่อนผมได้ยินคำว่าผู้ป่วยซึมเศร้า ผมไม่เคยเข้าใจเลย แต่พอผมกลายเป็นผู้ป่วยเอง ผมถึงเข้าใจวิธีคิดและความเจ็บปวดมากขึ้น มันเป็นช่วงเวลาที่ทุกอย่างดูยากไปหมด ทำไมโลกเราไม่เหมือนคนอื่นเขา ทำไมชีวิตเราแย่จังเลย คนรอบตัวไม่ดี ทั้งที่จริงๆ มันดีนะ แต่เรามองไม่เห็นมุมนั้น
แต่จากคนที่นับถอยหลังจะตาย ตอนนี้พระเจ้าผมอยากอยู่นานๆ อยากมีชีวิตอยู่ อยากเล่นกับเขา อยากรู้ว่าอนาคตเขาเป็นยังไง อยากเป็นเพื่อนเขาอยากคอยปลอบเขา อยากให้กำลังใจเขา อยากอยู่ใกล้ๆ เขาไปยาวๆ ผมคิดว่าหลายคนที่เคยมีประสบการณ์อยากฆ่าตัวตาย แล้วเขาได้อยู่จุดนี้ ได้มีโอกาสดูแลเด็กสักคนนึงดูแลของขวัญที่พระเจ้าให้ ผมว่าเขาจะเปลี่ยนความคิดแบบผม ผมรู้สึกว่ามันเป็นคำตอบที่พระเจ้าให้ผ่านแจ็คกี้และยาดาห์ผ่านมาถึงผมว่าการที่ผมตัดสินใจมีชีวิตอยู่ต่อนั้นเป็นคำตอบที่ถูกต้อง
ข่าวที่เกี่ยวข้อง